Fruška Gora je najstariji Nacionalni Park u Srbiji i jedini Nacionalni Park na teritoriji Vojvodine. Područje NP Fruška odlikuje bogat i raznovrstan živi svet. Ovaj jedinstveni planiski masiv naseljava oko 1500 biljnih vrsta od čega 12% su endemi i relikti. Fauna Fruške Gore je zastupljena sa velikim brojem ugroženih i zaštićenih vrsta kako kičmenjaka tako i beskičmenjaka.

U okviru Vojvodine Fruška gora je osobena hidrološka celina koja, iako ima malu sabirnu oblast, odlikuje se obilnim podzemnim vodama kao i gustom rečnom mrežom. Od velikog broja vodotoka na prostoru Fruške gore retki su potoci koji ne presušuju, a veći broj je bujičnog, nestalnog karaktera. Svi ovi vodotoci su od velikog značaja za biodiverzitet ovog područja. Još od proglašenja Fruške gore nacionalnim parkom vodotoci su zapostavljeni i skrajnuti u brojnim biološkim istraživanjima, tako da nisu postojali nikakvi podaci o ihtiofauni i drugim vodenim organizmima. Tako je bilo sve do 2008 godine, kada je u organizaciji Društva za zaštitu i proučavanje riba i Departmana za biologiju i ekologiju  pokrenuto sveobuhvatno hidrobiološko istraživanje sa posebnim naglaskom na faunu riba. Ovaj projekat je obavljen pod pokroviteljstvom Pokrainskog sekretarijata za zaštitu životne sredine i održivi razvoj. Istraživanjem bilo je obuhvaćeno 26 vodotoka, a samo u sedam je konstatovano prisustvo riba. Rezultat je bio iznenađujući. Pored velike raznovrsnosti i brojnost riba u potocima je bila vredna pažnje. Ukupno je zabeleženo petnaest vrsta. Dvanaest  vrsta je autohtono, to su vrste koje se nalaze na području svoje prirodne rasprotranjenosti i  3 alohtone vrste, to su vrste koje su unešene. Pri tom sve autohtone vrste se nalaze na IUCN-ovoj Crvenoj listi.

Tokom istraživanja fruškogorskih potoka primećeno je da su ovi potoci pod izraženim antropogenim uticajem, oni često služe lokalnom stanovništvu kao deponije smeća i kao kanalizacioni ispusti. Velika količina smeća koja se nalazi u ovim potocima kao i problem koji to smeće prouzrokuje nas je naterala da pokrenemo akciju čišćenja koja je za cilj imala ukazivanje na problem zagađenja kao i rešavanje dela problema zagađenih potoka.

U svetlu ovih činjenica Društvo je iniciralo 2009. godine akciju čišćenja potoka, gde bi glavni cilj bio, pored čišćenja obala i korita potoka od čvrstog otpada, skretanje pažnje javnosti na značaj ovih malih vodotoka.

Tokom proleća 2010. godine usled obilnih padavina uslovi nisu bili povoljni za realizaciju ove akcije.

Predavanje o predstojećoj akciji organizovano je na Departmanu za biologiju i ekologiju studentima departmana i članovima NIDSB „Josif Pančić“ i u Čereviću 21. maja 2010. godine.

Akcija čišćenja potoka pod nazivom „Potoci nisu deponije” održana je 22. maja 2010 na čerevićkom potoku, i tom prilikom se okupilo oko 30 učesnika iz lokane zajednice kao i članovi Društva za zaštitu i pručavanje riba i studenati iz Naučno-istraživačkog društva studenata biologije „Josif Pančić“ iz Novog Sada. Celu akciju su propratili i pripadnici sedme sile koji su se i sami priključili akciji čišćenja. Akcija je uspešno sprovedena a rezultati akcije su prevazišli naša očekivanja. Prilikom čišćenja iz potoka je izvađena velika količina najrazličitijeg otpada, a akcija je iskorišćena i da se u direktnom kontaktu sa lokalnim stanovništvom ukaže koje sve probleme izaziva zatrpavanje potoka otpadom, i tom prilikom je podeljen propagandni materijal.

Projekat je podržala SO Beočin, komunalno preduzeće iz Beočina koji su obezbedili vozilo za otpremanje sakupljenog otpada i pekara „Anja“ iz Čerevića koja se pobrinula za osvežavanje učesnika.

Medijska promocija akcije još uvek je u toku. Do sada je propraćena u magazinu za  ribolovce „Reviri Srbije“, odlomak članka može se popsetiti i na sajtu novina (Poseti sajt), i u nedeljniku na „Családi Kör“ na mađarskom jeziku.